Odeo di Erode Attico

L'Odéion di Erode Attico (in greco Ωδείο Ηρώδου του Αττικού) è un piccolo teatro in pietra situato sul pendio meridionale dell'Acropoli di Atene, originariamente coperto e pensato per esecuzioni musicali. Costruito a partire dal 161 e completato prima del 174, fu fatto erigere dal ricchissimo politico e sofista greco Erode Attico in memoria della moglie Appia Annia Regilla.
Originariamente si trattava di un anfiteatro in pendenza, la cui scena misurava 35 m di larghezza, con un muro frontale in pietra e il pavimento in legno. Era protetto da una copertura in legno. Veniva utilizzato come luogo di ritrovo per concerti musicali. I gradini, disposti su 32 file, potevano contenere 5000 persone.

Traduzione in Greco

Το Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού (στα ελληνικά Ωδείο Ηρώδου του Αττικούείναι ένα μικρόπέτρινο θεατράκι που βρίσκεται στη νότια πλαγιά της Ακρόπολης των Αθηνών, που αρχικά σχεδιάστηκε για εσωτερική και μουσικές παραστάσειςΞεκίνησε το 161 και ολοκληρώθηκεπριν το 174ανεγέρθηκε από την πλούσια πολιτική και Έλληνες σοφιστή Ηρώδη του Αττικούστη μνήμη της συζύγου του Appia Annia Ρηγίλλης.

Αρχικά ήταν ένα κεκλιμένο αμφιθέατροη σκηνή που μετρήθηκε 35 μ. πλάτοςμε ένα μπροστινό τοίχο από πέτρα και ξύλινα δάπεδαΉταν προστατεύεται από ξύλινο στέγαστρο.Είχε χρησιμοποιηθεί ως χώρος για συναυλίεςΤα βήματαπου διοργανώνονται σε 32αρχεία, το 5000 θα μπορούσε να κρατήσει τους ανθρώπους.

Storia del Teatro

ERODE ATTICO (ca. 101-177 d.C)
ERODE ATTICO (ca. 101-177 d.C)

È una delle varie opere commemorative che Erode Attico fece costruire per ricordare la moglie Regilla, uccisa da un liberto forse per suo stesso ordine. Si trattava di un teatro coperto per ospitare esecuzioni musicali. I lavori durarono una diecina di anni, perché questo odeion era già terminato nel 174, quando Pausania lo vide e lo descrisse nella sua Guida. In molti mattoni dell'imponente costruzione si trovano incise le lettere ΘHΡ, a significare forse «Teatro di Erode e Regilla», ma potrebbero essere semplicemente i marchi di fabbrica degli artigiani.Il teatro fu distrutto nel 267, in seguito all'invasione degli Eruli.Negli anni cinquanta vennero restaurati l'uditorio e l'"orchestra" (l'attuale palcoscenico), utilizzando marmo bianco e cipollino. Da allora il teatro è sempre stato uno dei maggiori auditorium del Festival Ateniese, che si svolge ogni anno da giugno a settembre. L'Odéon ha ospitato Maria Callas, Maurice Bejart, Mikis Theodorakis, Dionysis Savvopoulos e molti altri importanti artisti.Nel settembre 1993, il teatro è stato scena del concerto Yanni Live at the Acropolis, ad opera del pianista e compositore greco Yannis Hrysomallis. Altra memorabile performance fu data, nel 1984, dalla cantante Greca Nana Mouskouri, di ritorno sulle scene del proprio Paese dopo vent'anni di assenza.

Traduzione in Greco

Είναι ένα από τα πολλά έργα που αναμνηστικά Ηρώδου του Αττικού χτίστηκε για να τιμήσει την μνήμη της συζύγου του Ρηγίλληςσκοτώθηκε από έναν απελεύθερο, ίσως για τη δικήτου σειράΉταν ένα κλειστό θέατρο να φιλοξενεί μουσικές παραστάσειςΤο έργο διήρκησεπερίπου δέκα χρόνιαεπειδή αυτή η ωδείου είχε ήδη ολοκληρωθεί σε 174όταν ο Παυσανίας είδε και περιέγραψε στον οδηγό τουΣε πολλά από το επιβλητικό κτίριο τούβλοείναι χαραγμένα τα γράμματα ΘHΡίσως σημαίνει "Θέατρο του Ηρώδη και Ρηγίλλης", αλλάμπορεί απλά να είναι εμπορικά σήματα των τεχνιτών.
Το θέατρο καταστράφηκε το 267μετά την εισβολή των Ερούλων.
Στη δεκαετία του πενήντα αποκαταστάθηκαν και του κοινού "ορχήστρα" (το σημερινόστάδιο), με λευκό μάρμαρο και το σχοινόπρασοΑπό τότε το θέατρο ήταν πάντα ένα από τα μεγαλύτερα αμφιθέατρο του αθηναϊκού Φεστιβάλπου πραγματοποιείται κάθε χρόνο από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Το Ωδείο έχει φιλοξενήσει Μαρία Κάλλαςο Maurice BejartΜίκης ΘεοδωράκηςΔιονύσης Σαββόπουλος και πολλοί άλλοι σημαντικοίκαλλιτέχνες.
Τον Σεπτέμβριο του 1993το θέατρο ήταν η σκηνή της συναυλίας Γιάννη ζωντανά στην Ακρόποληαπό τον πιανίστα και συνθέτη Γιάννη Hrysomallis ΈλληνεςΜια άλλη αξέχαστηπαράσταση δόθηκε το 1984 από Ελληνίδα τραγουδίστρια Νάνα Μούσχουρηη επιστροφήτης χώρας τους μετά από δεκαετίες απουσίας.

Immagini dal Web