Duello tra Achille e Ettore

Glauco era infastidito dal comportamento di Ettore, che sembrava disinteressarsi della sorte dei compagni. A tali accuse l'eroe troiano ribatté, dicendogli che non aveva mai temuto una battaglia, sfidandolo a vedere se in quel giorno si sarebbe comportato da vigliacco o da eroe. Il principe troiano cercò di indossare le armi di Patroclo, le quali in realtà appartenevano ad Achille, ma come sostenne in seguito Willcock, Ettore non riuscì ad usarle perché non aveva lo "status" adatto. L'intervento divino di Zeus ed Ares permise al troiano di combattere con le armi del nemico. La battaglia si fece confusa, i troiani cercavano di prendere il corpo di Patroclo agli Achei, dove Aiace solido era preposto alla sua difesa, uccidendo chi tentava di recuperarne il corpo. Schivò l'ennesimo attacco di Ettore, mentre sul cadavere del povero morto infuriava la strage. Nel corso dei combattimenti, Ettore uccise Schedio, capitano dei Focesi, figlio di Ificlo, ma di fronte al contrattacco acheo retrocesse di poco. Automedonte schivò per poco la morte per mano di Ettore, mentre il principe troiano riuscì a ferire il forte Leito. Menelao trafisse Pode, il giovane cognato di Ettore, suscitando un dolore immenso nel condottiero troiano: questa uccisione valse comunque a renderlo nuovamente agguerrito. Anche Polidamante reagì con rinnovato furore, arrivando a ferire gravemente Peneleo. Stanco delle imprese di Ettore, Idomeneo colpì l'eroe troiano in pieno petto con la lancia, senza riuscere a ferirlo a causa dell'armatura, ma questi rispose scagliandosi addosso la sua asta, che si piantò nella mandibola di Cerano, cocchiere di Merione, che cadde morto nella polvere.Achille appena saputo della sorte del suo amico prima pianse, confortandosi con sua madre, infuriato strinse nuova amicizia con Agamennone, infine si diresse verso il suo nemico senz'armi. Il pelide grazie all'aiuto di sua madre e del dio Efesto, abile forgiatore di armi e armature, il guerriero acheo ottenne una nuova armatura portata dalle nereidi, mentre Omero narra che Teti, non volendo aspettare un solo secondo, portò di persona l'armatura. L'invincibile guerriero espresse il desiderio di voler uccidere oltre l'assassino del suo caro amico anche altri guerrieri, pratica non documentata nella realtà dell'epoca, ma vista solo nei miti.Nel frattempo l'eroe troiano era alle prese con i due Aiaci, cercando di recuperare ancora il corpo di Patroclo per più volte, ma ogni volta per timore delle armi nemiche desisteva dall'intento. Quasi vi riuscì spaventando i nemici ma la sera calò, Polidamante suggerì la ritirata, un'idea che disturbava Ettore. L'eroe pensava che il temporeggiare era solo una tattica a favore dei più ricchi greci, infatti Troia era stanca per il continuo assedio e non aveva più sostegni economici per sfamare l'esercito. Il suo nuovo discorso incitò ogni guerriero a combattere ancora, e per quanto il consiglio potesse apparire per cervi versi sbagliato, fu trionfalmente acclamato. La battaglia fra i due eroi si stava avvicinando sempre di più e gli dei tutti volevano intervenire: Apollo, fra tutti il più esposto, cercò di coinvolgere Enea, spingendolo a osare il duello con Achille: il Pelide avrebbe facilmente ucciso il suo nemico ma questi fu salvato da Poseidone, che pur essendo divinità protettrice dei greci apprezzava moltissimo la pietas di Enea. La furia di Achille investì molti eroi vicinissimi al principe troiano, fra cui anche il giovinetto Polidoro, che era suo fratellastro: a quel punto Ettore avanzò, incontrando il suo nemico di sempre.Il figlio di Priamo scagliò la sua arma, ma Atena ormai decisa a difendere il Pelide, con una folata di vento la fece tornare indietro. Achille attaccò con la sua asta con furia tremenda, al che nebbia fitta provenì dal campo grazie ad Apollo, e i tre attacchi successivi del figlio di Teti andarono tutti a vuoto, decidendo alla fine di cambiare bersaglio: lo scontro venne rimandato.Achille si rituffò nei combattimenti, facendo scempio di altri compagni di Ettore e tra le sue vittime vi furono Troo figlio di Alastore, che si era arreso senza neanche tentare la fuga, Deucalione, decapitato di netto con la spada (il midollo schizzò dappertutto e il busto giacque disteso in un lago di sangue), e il giovane e valoroso condottiero trace Rigmo; giunto sulle rive dello Scamandro, uccise un altro figlio di Priamo, Licaone, e il forte Asteropeo dei Peoni della Macedonia, i cui corpi furono gettati nel fiume insieme a quelli di molti altri guerrieri. Egli, quindi, costrinse, con la forza del braccio, i troiani a rifugiarsi dietro alle solide mura della città, grazie anche ad Apollo, che trasformato in Agenore faceva da esca al nemico. L'unico ad essere rimasto fuori dalle mura, infine, era proprio Ettore. Prima che il nemico lo raggiungesse i genitori del troiano si disperarono, soprattutto Priamo, temendo che il guerriero acheo potesse fare scempio del corpo senza vita del figlio. Ettore aveva il tempo per pensare, voleva riscattare la sua misera figura per aver portato molti compagni alla morte, era cosciente che l'unico modo era sconfiggere un nemico che sapeva essere più forte di lui. I pensieri si rivolsero quindi alla possibile sconfitta, e ad un modo per evitarla; muginava quindi di offrirgli quanto avrebbe avuto Menelao dalla vittoria su Paride, ma sapeva che ormai era troppo tardi. Il figlio di Priamo a vedere il suo avversario in preda ad una furia omicida, si diede alla fuga, velocissimo tanto da non farsi raggiungere dall'inseguitore ma non abbastanza da sfuggirgli. Tre giri completi delle possenti mura fecero i duellanti: ad Ettore fu preclusa la via dell'entrata, ma al contempo gli venne risparmiato il nugolo di frecce che i greci erano pronti a scoccare, perché rimaneva una preda di Achille.Atena scese dall'olimpo con il permesso di suo padre, raggiunse Achille, lo tranquillizzò, poi assunse le sembianze di Deifobo, uno dei fratelli più cari ad Ettore. La dea raggiunse il troiano che si lasciò ingannare dal falso aspetto, decise quindi di andare a scontrarsi con il nemico a viso aperto. Il figlio di Priamo cercò di trovare un accordo sulla sepoltura dello sconfitto, ma il pelide rispose che i leoni non trattavano con gli agnelli. Il primo attacco lo rivolse l'acheo, la sua lancia grazie all'agilità del troiano mancò il bersaglio. Il pastore di genti sferrò il suo attacco e il pelide si difese con lo scudo, nel frattempo, non vista, Atena raccoglieva la lancia di Achille riconsegnandola al guerriero acheo. Ettore chiamò Deifobo che non accorse, comprese l'inganno ma comunque estrasse la spada iniziando l'ultimo scontro fra i due. Il greco con la sua asta osservò con attenzione il corpo del nemico, l'armatura che indossava la conosceva bene perché era la sua. Achille dopo aver trovato il punto scoperto del nemico, situato vicino al collo, lesto colpì con tutta la sua forza,[83] vendicando la morte dell'amico Patroclo. Il troiano, in punto di morte, ancora pregava il nemico di lasciare le sue spoglie ai parenti ma l'acheo non promise. Secondo una versione minore Ettore non trovò la morte contro Achille, ma la sua fine giunse per mano di Pentesilea, regina del popolo delle amazzoni

Traduzione in Greco

Ο Γλαύκος ήταν ενοχλημένος από την συμπεριφορά του Έκτορα, ο οποίος φάνηκε αδιάφορος για την τύχη των συντρόφων του. Οι κατηγορίες αυτές ο ήρωας Trojan απάντησε, λέγοντας ότι δεν είχε ποτέ φοβόταν μια μάχη, προκαλώντας τον να δει αν εκείνη την ημέρα θα είχε συμπεριφερθεί σαν δειλός ή ήρωα. Το Trojan πρίγκιπας προσπάθησε να βάλει την πανοπλία του Πατρόκλου, η οποία στην πραγματικότητα ανήκε στον Αχιλλέα, αλλά όπως υποστήριξε αργότερα Willcock, Ettore δεν ήταν σε θέση να τα χρησιμοποιήσουν, διότι δεν έχουν το "καθεστώς" κατάλληλα. Η θεϊκή παρέμβαση του Δία και τον Άρη επέτρεψε στους Τρώες να αγωνιστεί με τα όπλα του εχθρού. Η μάχη ήταν σε σύγχυση, οι Τρώες προσπάθησαν να πάρουν το νεκρό σώμα του Πάτροκλου με την Αχαιών, όπου Ajax ήταν υπεύθυνος για τα στερεά υπεράσπισή του, σκοτώνοντας όσους προσπάθησαν να ανακτήσουν το σώμα. Εκείνος απέφυγε μια ακόμη επίθεση του Έκτορα, ενώ το πτώμα του νεκρού φτωχών μαινόταν σφαγή. Κατά τη διάρκεια της μάχης, σκότωσε τον Έκτορα Schedius, αρχηγός των Φοινίκων, ο γιος του Ificlo, αλλά μπροστά από τον πάγκο των Αχαιών υποχώρησε ελαφρώς. Αυτομεδών απέφυγε στενά θάνατο στα χέρια του Έκτορα, ο πρίγκιπας Trojan και κατάφερε να βλάψει την ισχυρή Leito. Μενέλαος τρυπημένα Pode, ο νεαρός αδελφός του Έκτορα, προκαλώντας ένα τεράστιο πόνο στον Τρωικό ηγέτη: η δολοφονία του χάρισε ούτως ή άλλως να γίνει εκ νέου σκληρύνει. Πολυδάμας επίσης αντέδρασε με ανανεωμένη μανία, έρχονται να τραυματίσει σοβαρά Peneleo. Κουρασμένος από τις εταιρείες του Έκτορα, ο Ιδομενέας ήρωας Trojan χτύπησε στο στήθος με ένα δόρυ, χωρίς riuscere να τον βλάψουν λόγω της πανοπλία, αλλά εκείνος απάντησε εκσφενδονίζοντας τον άξονα του, το οποίο είναι φυτεμένο στο σαγόνι του Cerano, ηνίοχο του Meriones, που έπεσε νεκρός στη σκόνη.Ο Αχιλλέας μόλις έμαθε για την τύχη του φίλου του πριν από έκλαψε, παρηγοριά από τη μητέρα του, θυμωμένος σφιγμένες νέα φιλία με τον Αγαμέμνονα τελικά πήγε στον εχθρό του άοπλοι. Ο γιος του Πηλέα με τη βοήθεια της μητέρας του και τον θεό Ήφαιστο, ένα εξειδικευμένο πλαστογράφος των όπλων και πανοπλίες, η Αχαϊκή πολεμιστής πήρε μια νέα πανοπλία που φοριούνται από τις Νηρηίδες, ενώ ο Όμηρος λέει ότι Θέτις, δεν θέλει να περιμένει μόλις ένα δευτερόλεπτο, υπό την ηγεσία του το πρόσωπο » πανοπλία. Ο ανίκητος πολεμιστής εξέφρασε την επιθυμία να σκοτώσει πάνω από το δολοφόνο του αγαπητού φίλου της, άλλοι πολεμιστές, μια πρακτική που δεν τεκμηριώνονται στην πραγματικότητα της εποχής, αλλά παρατηρείται μόνο σε μύθους.Εν τω μεταξύ, ο ήρωας Trojan αγωνιζόταν με τα δύο Άζαξες, εξακολουθεί να προσπαθεί να ανακτήσει το σώμα του Πάτροκλου αρκετές φορές, αλλά κάθε φορά για το φόβο του τα όπλα του εχθρού να εγκαταλείψει την πρόθεση. Σχεδόν κατάφερε να τρομάζουν τον εχθρό, αλλά η νύχτα εξασθένισε Πολυδάμας πρότεινε την υποχώρηση, μια ιδέα που διαταράσσεται Έκτορα. Ο ήρωας σκέφτηκε ότι ήταν απλά μια τακτική στασιμότητα υπέρ των πλουσίων Ελλήνων, στην πραγματικότητα Τροία ήταν κουρασμένος με τη συνεχή πολιορκία και δεν είχε καμία οικονομική υποστήριξη για να τροφοδοτήσει το στρατό. Νέα ομιλία του κάλεσε κάθε πολεμιστής για την καταπολέμηση και πάλι, και πώς το Συμβούλιο θα μπορούσε να εξετάσει για ελάφια λάθος στίχους, ήταν θριαμβευτικά φήμης  Η μάχη μεταξύ των δύο ήρωες ήταν πλησιάζει και ήθελε να μιλήσει για όλα:. Απόλλωνα Από όλα τα πιο εκτεθειμένα, προσπάθησε να εμπλέξει Αινείας, προτρέποντας τον να τολμούν να μονομαχία με τον Αχιλλέα ο γιος του Πηλέα θα έχουν σκοτώσει εύκολα τον εχθρό του, αλλά σώθηκε από τον Ποσειδώνα, ο οποίος παρά το γεγονός ότι θεότητα προστάτιδα των Ελλήνων εκτίμησα πάρα πολύ την ευσέβεια του Αινεία. Η οργή του Αχιλλέα επενδύσει πολλά ήρωες κοντά στο Trojan πρίγκιπα, μεταξύ των οποίων και ο νεαρός Πολύδωρος, ο οποίος ήταν ο αδελφός του: τότε ο Έκτορας βγήκε μπροστά, που συνήλθαν εχθρός του γιου του sempre.Il του Πριάμου, πέταξαν το όπλο του, αλλά τώρα αποφάσισε Αθηνά να υπερασπιστεί το γιο του Πηλέα, με μια ριπή του ανέμου έκανε να φύγει πίσω. Αχιλλέας χτύπησε με το ραβδί του με τρομερή μανία, με το οποίο η ομίχλη να προέρχονται από τις ευχαριστίες στον τομέα του Απόλλωνα, και οι τρεις επόμενες επιθέσεις του γιου της Θέτιδας πήγαν όλα κενά, αποφασίζοντας στο τέλος να αλλάξει στόχος: ο αγώνας αναβλήθηκε.Αχιλλέας βύθισε στις μάχες, καθιστώντας έναν ανόητο από άλλους συντρόφους του Έκτορα και μεταξύ των θυμάτων του υπήρχαν Troo Alastore γιος, ο οποίος είχε παραδοθεί χωρίς καν groped διαφυγής, Δευκαλίων, ο οποίος αποκεφαλίστηκε από το ξίφος του μετοχικού κεφαλαίου (ο μυελός spurted παντού και η σώμα θέσει απλώνεται σε μια λίμνη αίματος), καθώς και ο νέος και γενναίος ηγέτης ίχνος Rigmo, έφτασε στις όχθες του Σκαμάνδρου, σκότωσε έναν άλλο γιο του Πριάμου, Λυκάονα, και την ισχυρή Asteropeo του Παίονες της Μακεδονίας, των οποίων τα σώματα ρίχτηκαν στο ποτάμι μαζί με εκείνα πολλών άλλων πολεμιστών. Είναι, επομένως, υποχρεωμένοι, από τη δύναμη των όπλων, οι Τρώες να βρουν καταφύγιο πίσω από χοντρούς τοίχους της πόλης, χάρη στον Απόλλωνα, το οποίο είχε μετατραπεί σε Agenore δόλωμα ο εχθρός. Ο μόνος που ήταν έξω από τα τείχη, τελικά, ήταν ο Έκτορας. Πριν φτάσει ο εχθρός οι γονείς του Τρωικού είναι απελπιστεί, ειδικά Πρίαμος, φοβούμενοι ότι η Αχαϊκή πολεμιστής θα σπέρνουν τον όλεθρο στο άψυχο σώμα του γιου του. Έκτορας είχε χρόνο να σκεφτεί, ήθελε να εξαγοράσει άθλια εικόνα του για την άσκηση πολλές συντρόφους σε θάνατο, γνώριζε ότι ο μόνος τρόπος ήταν να νικήσει έναν εχθρό που θα μπορούσε να είναι ισχυρότερη από αυτόν. Σκέψεις στη συνέχεια στράφηκε προς την πιθανή ήττα, και ένας τρόπος για να το αποφύγουμε? Muginava ως εκ τούτου προσφέρουν πολύ όπως ήταν ο Μενέλαος από τη νίκη του Παρισιού, αλλά ήξερε ότι ήταν πολύ αργά. Ο γιος του Πριάμου να δει τον αντίπαλό του στη μέση του μια δολοφονική οργή, τράπηκαν σε φυγή, αρκετά γρήγορα ώστε να μην ενταχθεί dall'inseguitore, αλλά όχι αρκετά για να ξεφύγει. Τρεις πλήρεις περιστροφές της χοντρούς τοίχους που μονομάχους: Hector αποτράπηκε από την είσοδο, αλλά την ίδια στιγμή είχε γλιτώσει το σύννεφο των βελών ότι οι Έλληνες ήταν έτοιμοι να πυροβολήσουν, γιατί παρέμεινε ένα θήραμα για τον Αχιλλέα.Αθηνά ήρθε κάτω από τον Όλυμπο με την άδεια του πατέρα του, έφτασε ο Αχιλλέας, τον καθησύχασε, στη συνέχεια πήρε τη μορφή του Deiphobus, δύο αδέλφια που βρίσκεται πλησιέστερα προς τον Έκτορα. Η θεά έφτασε το Trojan που ξεγελαστούν από την ψεύτικη εμφάνιση, αποφάσισε να πάει σε αντιπαράθεση με το κεφάλι του εχθρού του. Ο γιος του Πριάμου προσπάθησαν να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με την ταφή του νίκησε, αλλά ο γιος του Πηλέα είπε ότι τα λιοντάρια δεν ασχολείται με τα αρνιά. Η πρώτη επίθεση του έδωσε την Αχαϊκή, με το δόρυ του την ευκινησία του Τρωικού χάσει. Ο πάστορας των ανθρώπων που έπαιξαν επίθεση του Πηλέα και υπερασπίστηκε τον εαυτό του με την ασπίδα του, εν τω μεταξύ, αόρατο, Αθηνά πήρε το δόρυ του Αχιλλέα επιστρέψει στην Αχαϊκή πολεμιστής. Hector ονομάζεται Deiphobus δεν πραγματοποιήθηκε, συμπεριλαμβανομένης της εξαπάτησης, αλλά τράβηξε το σπαθί του την έναρξη της τελευταία σύγκρουση μεταξύ των δύο. Η Ελληνίδα με ράβδο του παρατήρησε προσεκτικά το σώμα του εχθρού, η πανοπλία φόρεσε την ήξερε καλά επειδή ήταν δική του. Αχιλλέας ανακάλυψε, αφού διαπίστωσε το σημείο του εχθρού, που βρίσκεται κοντά στο λαιμό, γρήγορο χτύπημα με πλήρη ισχύ του, εκδικηθεί το θάνατο του φίλου του Πάτροκλου. Ο Trojan, το σημείο του θανάτου, αλλά προσευχήθηκε στον εχθρό να εγκαταλείψει τα λείψανά του στην οικογένεια, αλλά όχι η Αχαϊκή υποσχεθεί. Σύμφωνα με μια εκδοχή χαμηλότερα κατά Αχιλλέας Έκτορας συνάντησε το θάνατό του, αλλά το τέλος του ήρθε στα χέρια του Πενθεσίλεια, βασίλισσα των ανθρώπων των Αμαζόνων