Atena

Nella mitologia greca, Atena (greco: Ἀθηνᾶ, Athēnâ; ionico Ἀθήνη, Athénē; dorico: Ἀσάνα, Asána), figlia di Zeus e della sua prima moglie Metide, era la dea della sapienza, particolarmente della saggezza, della tessitura, delle arti e, presumibilmente, degli aspetti più nobili della guerra, mentre la violenza e la crudeltà rientravano nel dominio di Ares. La sapienza rappresentata da Atena comprende le conoscenze tecniche usate nella tessitura e nell'arte di lavorare i metalli. I suoi simboli sacri erano la civetta e l'ulivo. In tempo di pace gli uomini la veneravano poiché a lei erano dovute le invenzioni di tecnologie agricole, navali e tessili, mentre in tempo di guerra, fra coloro che la invocavano, aiutava solo chi combatteva con l'astuzia (Metis) propria di personaggi come Odisseo.Atena ha sempre con sé la sua civetta, o nottola, indossa una corazza, realizzata con la pelle della capra Amaltea, chiamata Egida (per alcuni storici l'Egida è in realtà uno scudo) donatale dal padre Zeus, ed è spesso accompagnata dalla dea della vittoria Nike. Quasi sempre viene rappresentata mentre porta un elmo ed uno scudo cui è appesa la testa della Gorgone Medusa, dono votivo di Perseo. Atena è una dea guerriera e armata: nella mitologia greca appare come protettrice di eroi quali Eracle, Giasone e Odisseo. Non ebbe mai alcun marito o amante, e per questo era conosciuta come Athena Parthenos (la vergine Atena); da questo appellativo deriva il nome del più famoso tempio a lei dedicato, il Partenone sull'acropoli di Atene. Dato il suo ruolo di protettrice di questa città, è stata venerata in tutto il mondo greco anche come Athena Polis (Atena della città), ed in generale era considerata come protrettrice della Grecia. Il suo rapporto con Atene era davvero speciale, come dimostra chiaramente la somiglianza tra il suo nome e quello della città.Il culto della dea Atena nell'area Egea risale probabilmente ad epoche preistoriche.Si sono trovate prove del fatto che nell'antichità Atena fosse vista essa stessa come una civetta, o comunque si trattasse di una Dea-uccello: nel terzo libro dell'Odissea assume la forma di un'aquila di mare. La sua egida decorata potrebbe rappresentare ciò che rimane delle ali di cui era dotata, dal momento che sulle decorazioni di antichi vasi in quel modo viene ritratta.

Traduzione in Greco

Στην ελληνική μυθολογία, η Αθηνά (ελληνικά: Ἀθηνᾶ, Αθηνά? Ιόντων Ἀθήνη, Αθήνα, δωρικό: Ἀσάνα, Asana), κόρη του Δία και της πρώτης συζύγου του Μήτις ήταν η θεά της σοφίας, ιδιαίτερα της σοφίας, της ύφανσης, τέχνες και , πιθανώς, από τα ευγενέστερα πτυχές του πολέμου, ενώ η βία και η σκληρότητα εμπίπτουν στο πεδίο του Άρεως.Εκπροσωπείται από την σοφία της Αθηνάς περιλαμβάνει τις τεχνικές γνώσεις που χρησιμοποιείται στην ύφανση και την τέχνη της εργασίας μετάλλων. Ιερά σύμβολα της ήταν η κουκουβάγια και η ελιά. Σε καιρό ειρήνης, οι άνδρες λάτρευαν από τότε που οφειλόταν στις εφευρέσεις των γεωργικών τεχνολογιών, και ναυτική υφάσματα, ενώ σε καιρό πολέμου, μεταξύ εκείνων που την επικαλείται, βοηθώντας μόνο όσοι αγωνίστηκαν με πονηριά (Μήτις) των χαρακτήρων τους, όπως Οδυσσέα.
Αθηνά διεξήγαγε πάντα κουκουβάγια της, ή ρόπαλο, φορώντας πανοπλία από το δέρμα της κατσίκας Αμάλθειας, που ονομάζεται Αιγίς (Αιγίδα με κάποιους ιστορικούς, είναι στην πραγματικότητα μια ασπίδα) που δόθηκε σε αυτήν από τον πατέρα της Δία, και συχνά συνοδεύεται από τη θεά Νίκη της νίκης. Είναι σχεδόν πάντα παρουσιάζεται ως φορώντας ένα κράνος και μια ασπίδα που κρέμεται το κεφάλι της Γοργόνας Μέδουσας, ένα αναθηματικό δώρο του Περσέα. Η Αθηνά είναι μια ένοπλη θεά πολεμιστής, και: στην ελληνική μυθολογία, είναι προστάτιδα των ηρώων, όπως ο Ηρακλής, ο Ιάσονας και ο Οδυσσέας. Ποτέ δεν είχε σύζυγο ή εραστή, και αυτό ήταν γνωστό ως Αθηνάς Παρθένου (η Παρθένος Αθηνά), η ονομασία αυτή προέρχεται από το όνομα του πιο διάσημου ναού της, ο Παρθενώνας στην Ακρόπολη της Αθήνας. Δεδομένου του ρόλου της ως προστάτιδα της πόλης, ήταν σεβαστό παγκοσμίως ως Έλληνες Αθηνάς Πολιάδος (Αθηνά της πόλης), και γενικά θεωρήθηκε ως προστάτιδα της Ελλάδα. Η σχέση του με την Αθήνα ήταν πολύ ξεχωριστή, όπως κατέδειξε σαφώς την ομοιότητα ανάμεσα στο όνομα του και αυτό της πόλης.
Η λατρεία της θεάς Αθηνάς στο Αιγαίο πιθανώς χρονολογείται πίσω στο preistoriche.Si εποχές έχουν βρει ενδείξεις ότι στην αρχαία Αθηνά είδε τον εαυτό της ως μια κουκουβάγια, ή ό, τι ήταν μια θεά-πουλί: το τρίτο βιβλίο της Οδύσσειας λαμβάνει τη μορφή ενός αετού θάλασσας. Διακοσμημένα ομπρέλα του θα μπορούσε να αποτελέσει ό, τι απομένει από τα φτερά του οποίου παρέχονται, αφού η διακόσμηση των αρχαίων αγγείων απεικονίζεται με αυτόν τον τρόπο.

La nascita di Atena figlia di Zeus

Tra gli dei dell'Olimpo Atena viene ritratta come la figlia prediletta di Zeus, nata già adulta ed armata, dalla fronte del padre o dal polpaccio secondo altri, dopo che egli ne aveva mangiato la madre Metide. Varie sono le versioni riguardo alla sua nascita; infatti una versione dice che Atena è solo figlia di Zeus. Quella più comune dice che Zeus si coricò con Metide, dea della prudenza e della saggezza, ma subito dopo ebbe paura delle conseguenze che ne sarebbero derivate: una profezia diceva che i figli di Metide sarebbero stati più potenti del padre,fosse stato anche lo stesso Zeus. Per impedire che questo si verificasse, subito dopo aver giaciuto con lei, Zeus indusse Metide a trasformarsi in una goccia d'acqua oppure, a secondo della tradizione, in una mosca o in una cicala e la inghiottì, ma era ormai troppo tardi: la dea aveva infatti già concepito un bambino. Metide cominciò immediatamente a realizzare un elmo ed una veste per la figlia che portava in grembo, e i colpi di martello sferrati mentre costruiva l'elmo provocarono a Zeus un dolore terribile. Così Efesto o Prometeo aprì la testa di Zeus con un'ascia bipenne ed Atena ne balzò fuori già adulta ed armata e Zeus in questo modo uscì, malconcio ma vivo, dalla brutta disavventura.Alcuni frammenti attribuiti alla storia dal semi-leggendario Sanchuniathon, che si dice essere stata scritta prima della guerra di Troia, suggeriscono che Atena sia invece la figlia di Crono, il re dei Titani, padre di Zeus, dio del cielo, Poseidone, dio del mare, e di Ade, dio degli inferi, fatto a pezzi dalla sua stessa arma per mano dei figli e gettato nel Tartaro(la parte più profonda degli Inferi).

Traduzione in Greco

Μεταξύ των Ολυμπίων Αθηνά παρουσιάζεται ως η αγαπημένη κόρη του Δία, που είχε ήδηαναπτυχθεί και οπλισμένοι από το μέτωπο του πατέρα της ή άλλες δεύτερες μοσχάρι, αφού είχε φάει Μήτις μητέρα του. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για τη γέννησή του, στην πραγματικότητα, μία εκδοχή λέει ότι η Αθηνά είναι η κόρη του Δία και μόνο. Η πιο κοινήαναφέρει ότι ο Δίας ορίσει με Μήτις, η θεά της σύνεσης και της σοφίας, αλλά αμέσωςφοβόταν τις συνέπειες που θα προκύψουν: μια προφητεία που έλεγε Μήτις παιδιά ήταν το πιο ισχυρό του πατέρα του,  ήταν ακόμα και ο ίδιος ο Δίας. Για να αποφευχθεί αυτόσυμβεί, αμέσως μετά βρίσκεται μαζί της, ο Δίας έπεισε Μήτις να γίνει μια σταγόνα νερό ή,σύμφωνα με την παράδοση, σε μια μύγα ή μια ακρίδα, και το κατάπιε, αλλά ήταν πολύ αργά: Στην πραγματικότητα, η θεά είχε συλλάβει ήδη ένα παιδί. Μήτις αμέσως άρχισε νακάνει ένα κράνος και ένα φόρεμα για την κόρη της, που μεταφέρουν, και εξαπέλυσε ένασφυρί, ενώ την κατασκευή του κράνους που προκαλείται Δία φρικτούς πόνους. Έτσι, ο Ήφαιστος ή ο Προμηθέας άνοιξε το κεφάλι του Δία με ένα τσεκούρι τσεκούρι, και η Αθηνάξεπετάχτηκε από αυτό που ήδη καλλιεργούνται και οπλισμένοι, και ο Δίας βγήκε με αυτόν τον τρόπο, κακοποιημένες αλλά ζωντανός, από το άσχημο ατύχημα.
Μερικά κομμάτια που δόθηκε στην ιστορία της ημι-θρυλικό Sanchuniathon, η οποία λέγεται ότι έχουν γραφτεί πριν από τον Τρωικό Πόλεμο, προτείνοντας αντ 'αυτού ότι η Αθηνά είναι ηκόρη του Κρόνου, ο βασιλιάς των Τιτάνων, ο πατέρας του Δία, θεός του ουρανού, ο Ποσειδώνας, θεός της θάλασσα, και ο Άδης, θεός του κάτω κόσμου, κομματιάστηκε απότο δικό του όπλο στα χέρια των παιδιών και ρίχνονται στη Τάρταρο (το βαθύτερο τμήμα του Κάτω Κόσμου).
 
 
 

Gallaeria Immagini fonte Web