Demetra

Demetra (in greco: Δημήτηρ, "Madre terra" o forse "Madre dispensatrice", probabilmente dal nome Indoeuropeo della Madre terra *dheghom mather) nella mitologia greca è la dea del grano e dell'agricoltura, costante nutrice della gioventù e della terra verde, artefice del ciclo delle stagioni, della vita e della morte, protettrice del matrimonio e delle leggi sacre. Negli Inni omerici viene invocata come la "portatrice di stagioni", un tenue indizio di come ella fosse adorata già da molto tempo prima che si affermasse il culto degli Olimpi, dato che l'inno omerico a Demetra è stato datato a circa il VII secolo a.C. Le figure di Demetra e di sua figlia Persefone erano centrali nelle celebrazioni dei Misteri eleusini, anch'essi riti di epoca arcaica e antecedente al culto dei dodici dei dell'Olimpo. La figura equivalente a Demetra nella mitologia romana era Cerere.

Traduzione in Greco

Δήμητρα (στα ελληνικά: Δημήτηρ, "Μητέρα Γη" ή ίσως "δωρητής Μητέρα», πιθανώς από το όνομα της ινδοευρωπαϊκής * dheghom Mather Μητέρα Γη), στην ελληνική μυθολογία, η θεάτων σιτηρών και της γεωργίας, σταθερή νοσοκόμα της νεολαίας και της γης Πράσινο,συγγραφέας των εποχών, τη ζωή και το θάνατο, το γάμο και προστάτης των ιερών νόμων.Στα ομηρικά Ύμνοι γίνεται επίκληση ως «αυτός που φέρνει των εποχών", ένα αχνό ίχνοςπώς λατρεύτηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν ισχυρίστηκαν τη λατρεία των θεών του Ολύμπου, όπως ο Ομηρικός ύμνος στη Δήμητρα έχει χρονολογηθεί περίπου στο έβδομο αιώνα π.Χ. Τα στοιχεία της Δήμητρας και της Περσεφόνης της κόρης της ήταν ο κεντρικόςεορτασμός των Ελευσίνιων Μυστηρίων, τελετές και της Αρχαϊκής περιόδου και πριν από τηλατρεία των δώδεκα θεών του Ολύμπου.
Το αντίστοιχο ποσοστό στην Ρωμαϊκή μυθολογία ήταν η Δήμητρα Δήμητρα.

Demetra con Persefone

Il più importante mito legato a Demetra, che costituisce anche il cuore dei riti dei Misteri Eleusini, è la sua relazione con Persefone, sua figlia nonché incarnazione della dea stessa da giovane. Nel pantheon classico greco, Persefone ricoprì il ruolo di moglie di Ade, il dio degli inferi. Diventò la dea del mondo sotterraneo quando, mentre stava giocando sulle sponde del Lago di Pergusa, in Sicilia, con alcune ninfe (secondo un'altra versione con Leucippe) che poi Demetra punì per non essersi opposte a ciò che accadeva trasformandole in sirene, Ade la rapì dalla terra e la portò con sé nel suo regno. La vita sulla terra si fermò e la disperata dea della terra Demetra cominciò ad andare in cerca della figlia perduta, riposandosi soltanto quando si sedette brevemente sulla pietra Agelasta. Alla fine Zeus, non potendo più permettere che la terra stesse morendo, costrinse Ade a lasciar tornare Persefone e mandò Hermes a riprenderla. Prima di lasciarla andare, Ade la spinse con un trucco a mangiare sei semi di melagrana magici, che l'avrebbero da allora costretta a tornare nel mondo sotterraneo per sei mesi all'anno. Da quando Demetra e Persefone furono di nuovo insieme, la terra rifiorì e le piante crebbero rigogliose ma per sei mesi all'anno, quando Persefone è costretta a tornare nel mondo delle ombre, la terra ridiventa spoglia e infeconda. Questi sei mesi sono chiaramente quelli invernali, durante i quali in Grecia la maggior parte della vegetazione ingiallisce e muore.Vi sono comunque altre versioni della leggenda. Secondo una di queste è Ecate a salvare Persefone. Una delle più diffuse dice che Persefone non fu indotta a mangiare i sei semi con l'inganno, ma lo fece volontariamente perché si era affezionata ad Ade.

Traduzione in Greco

Το πιο σημαντικό μύθο που συνδέονται με την Δήμητρα, που είναι και η καρδιά των τελετώντων Ελευσίνιων Μυστηρίων είναι η σχέση της με την Περσεφόνη, την κόρη της και μια νέαενσάρκωση της θεάς τον εαυτό της. Στην κλασική ελληνικό πάνθεον, η Περσεφόνη που πραγματοποιήθηκε το ρόλο της συζύγου του Άδη, το θεό του Κάτω Κόσμου. Έγινε η θεάτου κάτω κόσμου, όταν, παίζοντας στις όχθες της λίμνης της Pergusa, στη Σικελία, μεκάποιες νύμφες (σύμφωνα με άλλη εκδοχή με Λευκίππη) ο οποίος στη συνέχεια η Δήμητρατον τιμώρησε για την μη αντίθεση με ό, τι συνέβη στη μετατροπή σειρήνες, Ade απήγαγεαπό τη γη και έφερε μαζί του στη βασιλεία του. Η ζωή στη γη έχει σταματήσει και η γη θεά Δήμητρα απεγνωσμένα άρχισαν να πηγαίνουν σε αναζήτηση της χαμένης κόρης του, που στηρίζεται μόνο για λίγο όταν κάθισε στον Agelasta πέτρα. Τελικά ο Δίας, δεν μπορεί να αφήσει η γη πέθαινε, αναγκάστηκε να αφήσει τον Άδη Περσεφόνη πάει, και έστειλε τον Ερμή για να την φέρω. Πριν από την εκμίσθωση του πάει, ο Άδης έκανε ένα μαγικό κόλποφάει έξι σπόρους ροδιού, το οποίο στη συνέχεια θα αναγκαστεί να επιστρέψει στον Κάτω Κόσμο για έξι μήνες το χρόνο. Από Δήμητρας και της Περσεφόνης ήταν και πάλι μαζί, η γηάνθισε και μεγάλωσε πλούσια βλάστηση, αλλά για έξι μήνες το χρόνο, όταν η Περσεφόνηαναγκάζεται να επιστρέψει στον κόσμο των σκιών, η γη γίνεται και πάλι άγονη και στείρα.Αυτές οι έξι μήνες είναι σαφώς ο χειμώνας, κατά τη διάρκεια της οποίας η Ελλάδα τα περισσότερα από τα φυτά κιτρινίζουν και να πεθάνει.
Υπάρχουν και άλλες εκδοχές του μύθου. Σύμφωνα με μία από αυτές είναι να σώσουμεΕκάτη Περσεφόνη. Ένα από τα πιο δημοφιλή λέει ότι η Περσεφόνη δεν πιέσθηκε να φάει έξι σπόρους μέσω της εξαπάτησης, αλλά το έκανε εθελοντικά επειδή συνδέθηκε με τον Άδη.

Immagini Demetra fonte Web